10-11-07

Palliatieve afdeling

Sinds gisteren verblijven we inmiddels een week op de palliatieve afdeling. Dè beste uitvinding van de laatste decennia is volgens mij momenteel geen technologisch hoogstandje, maar wel de oprichting van palliatieve zorgteams. Onze maatschappij is erg vervreemd van het nabij beleven van de dood. Het is toch een soort taboe, een mens die stervende is ... en toch, zoals P het zelf nog verwoordde enige weken geleden 'part of life'.

Deze palliatieve afdeling voelt aan als een soort veilige, warme cocon. Je voelt je erg geborgen, in onzekere tijden. Je bent hier welkom, alsook de familie, de kinderen. Iedereen wordt op passende wijze ondersteund en verzorgd, zonder dat je het gevoel hebt dat ze jou betuttelen. Wie me kent weet dat ik er absoluut niet van hou betutteld te worden. Ook de patiënt krijgt een overvloed aan respect, begrip, warmte, ... er kan hier èrg veel. 

Het enige wat je hier als partner en familie hoeft te doen is liefdevol aanwezig zijn. Je zou denken dat de dagen hier lang duren, maar niks is minder waar. Het ganse gebeuren absorbeert je volledig, je hebt geen tijd of energie over. Ik zal ondanks alles terugdenken aan deze tijd als een mooie en belangrijke periode. Ik krijg hier optimaal de kans om afscheid te nemen van P.

Ik wil graag nog even benadrukken dat deze periode een intiem familiegebeuren is. P wenst geen ander bezoek te ontvangen dan de intieme familiekring. Bezoek is te vermoeiend en de prikkels zijn te groot. We moeten dit respecteren.

12:26 Gepost door Vally in Ziekte | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Beste Valerie,

Je teksten zijn bewonderenswaardig. Het beroert ieder van ons. Je laat ons toe samen met jou het afscheid te aanvaarden. Er wordt plaats gemaakt voor innerlijke rust .... hoewel het heel langzaam gaat.
Ik gun je nog heel wat innige ogenblikken die je kunt koesteren en waaruit je uw kracht kunt blijven halen ... voor jezelf en je familie.
In gedachten zijn we steeds bij jullie.

Gepost door: Lina, mama van Arjen en Jerin | 10-11-07

beste peter en valerie

ik heb al je teksen heel aandachtig gelezen, en geloof me, het raakte me
meester peter ik vond jou persoonlijk de beste meester van het hele vbl!!
en geloof me, dat meen ik
misschien kan je dit nu niet lezen...
maar ik vind dat je hele vriendenkring en familie mogen weten dat jij super was

heel veel groetjes
je oud leerling
felien

Gepost door: felien (van vorig jaar) | 10-11-07

mooi we kunnen ier allemaal echt iets van 'leren'.
dank je wel

Gepost door: Vanessa | 10-11-07

Beste Valerie, Peter en kinderen,

Heel veel sterkte en warmte gewenst in deze moeilijke tijden. We denken aan jullie.
Veel liefs,
Jeroen, Caroline en Maite

Gepost door: Jeroen, Caroline en Maite | 10-11-07

Beste Valerie,Peter en kinderen,

Bewonderenswaardig hoe jullie met zoveel kracht en liefde voor mekaar deze harde tijden doormaken.
Wij leven met jullie mee en mogen wij hopen dat jullie en jullie ouders nog de innerlijke kracht vinden om nog te kunnen genieten van ieder klein mooi momentje ..

warme groetjes,
Danny en Marina uit Pittem

Gepost door: danny vromman | 11-11-07

Dag Peter en Valerie,

er gaat geen dag voorbij of ik denk aan jullie. De manier waarop jullie deze moeilijke periode doorgaan is bewonderenswaardig. Met zoveel kracht en moed! In moeilijke tijden kan een mens veel aan maar jullie spannen echt de kroon.
Het doet ons veel verdriet te horen/lezen dat Peter zo achteruit gaat. Haal verder kracht uit de kleine mooie momenten die jullie samen hebben.
We denken aan jullie,

Line, Arne en de kinderen.

Gepost door: Line Arne en de kinderen | 11-11-07

My favourite artist
thinking about you ... x

Gepost door: fran | 12-11-07

Hallo Valerie,
Ik probeer elke week wel eens op je blog te komen kijken, zodat ik een beetje op de hoogte blijf van de situatie..
Ik had al eens een reactie geplaatst, samen met mijn vriendin Steffi,
ik ben een oudleerling van meester P en nogmaals, ik zit heel erg in met de situatie,
ik kan me hier amper verwoorden, elk troostend woord schiet waarschijnlijk tekort.. Maar ik hoop dat je sterk staat in deze moeilijke periode,
ik wens je echt heel veel sterkte, ook de kindjes en de familie,
ik mag dan misschien bij jou niet bekend in de oren klinken,
maar ik denk zeker en vast aan jullie allemaal!

Lieve groetjes,
Evelyne

Gepost door: Evelyne | 12-11-07

onder invloed Beste Peter en Valerie,

Veel woorden zijn er om gebruikt te worden maar wanneer je ze nodig hebt vind je de juiste niet!

Wat jullie momenteel beleven is iets wat niet te beschrijven valt.
Maar het is ook zeer moeilijk uit te leggen aan derden hoe jullie dit beleven en wat er eigenlijk precies allemaal gebeurt.Ik kan alleen maar hopen dat de rest van de familie dit alles kan verwerken op de manier waarmee jullie dit doen! Van ééntje weet ik al héél zeker dat dit zéér moeilijk is.Draag zorg voor elkaar, wordt dikwijls gezegd maar wat als je het niet meer in eigen handen hebt? we proberen dit allemaal te verwerken met respect voor Peter's wil .
ik was onlangs met de meisjes in disney land parijs en daar was het tot hier toe het moeilijkste moment...
We moeten niet altijd sterk en moedig zijn, soms lukt dit gewoon niet!
we denken elke dag aan jullie en dan vooral ook aan de kindjes en de naaste familie hou jullie vast aan de mooie momenten...

Leontine,Landeline & en de mama

Gepost door: Cindy | 13-11-07

Beste Peter, Valerie en kids,

De nacht kan niet zo donker zijn,
of er is ergens een kleine ster te vinden
De woestijn kan niet zo troosteloos zijn
of er is ergens een kleine oase
Er zijn bloemen die zelfs in de winter bloeien
Ergens blijft er ook nu en hier een lichtje in het donker!

Langs deze weg willen wij ook laten weten dat wij voortdurend aan jullie denken.
Valerie, met hoeveel moed jij alles neerpent in uw blog is bewonderingswaardig!
Wij wensen jullie heel veel sterkte in deze moeilijke dagen.
Wij proberen ook een steun te zijn voor jullie ouders.



Gepost door: Filip Els Camille Henri uit Ooike | 13-11-07

Valerie,
Ik ken jou via F. Peter heb ik eens ontmoet in een restaurant samen met je schoonouders. Hij was er aan de praat met mijn man over muziek, een passie van hem. Ook op een afscheidsfeestje van een klas 6e leerjaar zag ik hem aan het werk. Terug muziek.
Peter leek me een lieve, zachte man met een lach op zijn gezicht. Dat dit moet gebeuren tart mijn geloof heel diep. Ik denk vaak aan jullie. Veel moed en sterkte!
Les mots manquent aux émotions
Nick

Gepost door: grafinic | 14-11-07

beste eef,



ik kende jou van achter in onze wijk.
ik kende jou van school.
morgen is het een jaar geleden dat je gestorven was. ik heb nu ook een vriend moeten los laten. ook verdriet maar jou zou ik nooit los laten.

cassey

Gepost door: cassey | 19-11-08

De commentaren zijn gesloten.