29-02-08

Takkie

vroo012ikte01ill10[1]

12:56 Gepost door Vally | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-02-08

The Phoenix From The Flame

Troy - Sinead O' Connor

images[3]A2AADOPCAPQ8TPCCAOG78PACALMWJX4CA7CN67TCAH29U75CAKT5L56CAX46FAYCAB347Y0CAUDZUTZCAJX18MMCAXYPVKNCA4PRGRACA222BRECACH5AAKCANP2BNACADDINL8CAEJ23BKCAE3EYI1

21:44 Gepost door Vally | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Black hair - Nick Cave

Last night my kisses were banked in black hair
And in my bed, my lover, her hair was midnight black
And all her mystery dwelled within her black hair
And her black hair framed a happy heart-shaped face

And heavy-hooded eyes inside her black hair
Shined at me frome the depths of her hair of deepest black
While my fingers pushed into her straight black hair
Pulling her black hair back from her happy heart-shaped face

To kiss her milk-white throat, a dark curtain of black hair
Smothered me, my lover with her beautiful black hair
The smell of it is heavy. It is charged with life
On my fingers the smell of her deep black hair

Full of all my whispered words, her black hair
And wet with tears and good-byes, her hair of deepest black
All my tears cried against her milk-white throat
Hidden behind the curtain of her beautiful black hair

As deep as ink and black, black as the deepest sea
The smell of her black hair upon my pillow
Where her head and all its black hair did rest
Today she took a train to the West
Today she took a train to the West
Today she took a train to the West

10:45 Gepost door Vally | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-02-08

Kahlil Gibran

"Ever has it been that love knows not its own depth until the hour of
separation."

16:01 Gepost door Vally in Citaten | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-02-08

Loslaten

Loslaten betekent niet laten vallen, maar iemand
de kans geven om op eigen benen te staan.

Anneke Gielen

13:43 Gepost door Vally in Citaten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

I.M.

Wim De Craene (info)

Rozane - Wim De Craene (luister)

Wim De Craene
rozane

Weet je nog die nacht, Rozane, dat we samen op de stoep
Dat we lachten omdat huilen zoveel meer pijn doet dan geroep
Dat we de jenever proefden bij die oude, gekke Gust
Al wisten we dat alcohol de pijn laait maar niet blust.

Ik had best iets willen schrijven op de voering van je jas
Waar je me steeds kan vinden als je zin hebt in een glas
Hoe je langs het muurtje zo binnen komt in huis
De achterdeur staat open, alleen de poes is thuis.

Weet je nog hoe ik vertelde hoe pijnlijk het afscheid is
Hoe traag een schip de kaai afvaart, hoe lang het wuiven is
Voordat het schip een stip wordt, dat helemaal verdwijnt
En hoe lang je nog zal blijven in de havenkroeg Westeind.

En toen we afscheid namen, was ik rotsentimenteel
Ik wou voor ‘t laatst met jou naar bed en God, het scheelde echt niet veel
Niemand was die nacht, Rozane, zo gek als wij, ons twee
Hoe raar het ook mag lijken, 't viel allemaal wel mee.

Toen zag ik pas dat Prinsenhof de naam was van de straat
De straat waarin je woonde, de straat met jouw gelaat
Ik herinner mij de stoepen en het schoongeveegd trottoir
De bakker met vakantie met ervoor de voddenkar.

Van wat er toen gebeurde zal niemand iets vernemen
Het was er koud, Rozane, en wij, wij zouden afscheid nemen
Er waren geen geraniums, geen straatmus was erbij
Ik had zachtjes willen huilen, maar ook dat ging voorbij.

Rozane,
Oh, Rozane,
Oh, Rozane,
Oh, Rozane.

Oh, Rozane,
Oh, Rozane,
Oooooh, Rozane.

Oh,
Oh,
Oh,

 

09:45 Gepost door Vally | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |