20-10-08

Bye bye blogland...

Ik ben een grote fan van Bernard Dewulf. Die man z'n schrijfstijl weet me steeds weer te boeien en vooral te raken. Met z'n PRACHTIGE publicatie 'Dakloos' van vandaag in 'De Morgen', zeg ik blogland vaarwel, het is goed geweest... Bye bye blogland...

 

Dakloos
door dewulf




Wij zitten een avond bij elkaar: vrienden vanouds. De glazen zijn genadig, de spruitjes feilloos. Soms zegt iemand: je ziet er goed uit. Er is gedeelde tijd door ons heen gegaan, dat schept mildheid en samenhang.
Wij wisselen woorden uit als kleine strelingen en wij weten: alles is afscheid. Daar proberen wij mee te leven.
Waar wij het over hebben: tijdzones. Nú zijn er kinderen, vróéger waren we dat zelf, daartussen zijn er ouders gestorven. Stráks lopen ook wij af en gaan zíj door. Tijden beginnen, tijden lopen, tijden wisselen. Allemaal vanzelfsprekend. Maar hoe wij dat allemaal door elkaar doen: soms zijn de dagen onmogelijke klimladders. Klimt er een kind op onze levende schoot, dan klimmen wij steeds vaker zelf in het hoofd op een dode schoot van vroeger. En dan stijgen herinneringen als vocht in onze lichamen.
Iedereen van ons is al dakloos. De ene helemaal, de andere half.
Ouders zijn puntdaken. Eerst valt de ene helft weg, later de andere. Soms tegelijk. Dan staat het bestaan in de open lucht, dan tocht het ineens verschrikkelijk om ons heen. Overal ademtochten door elkaar. Vervolgens moeten wij zelf dak worden.
En niets zo dakloos als het dak zelf.
Dat is het moeilijkste, stellen wij vast: hoe gerimpeld ook, alles blijft een kind. Maar ooit worden alle ouders wezen en alle wezen ouders. En van het grootste belang: hoe wij afscheid nemen.
Iemand onder ons heeft het helemaal kunnen doen, dagenlang dág zeggen. Iemand maar half, iemand helemaal niet. Het scheelt een leven lang in het verdriet.
Later, wanneer wij moe zijn van spreken, uren en wijn, gaan wij uit elkaar. Omhelzing hier, zoen daar. Iemand zegt, tot binnenkort. Alle lichamen knikken. Het afscheid is opgeschort.
Meer kunnen wij niet doen: het afscheid omhelzen en over- en overdoen.
Bernard Dewulf

Publicatiedatum : 2008-10-20, De Morgen

13:11 Gepost door Vally in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

15-10-08

Woman

20:34 Gepost door Vally | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Het leven.

Wacht niet op het leven. Het leven wacht op jou.
Emilie Depuydt

08:30 Gepost door Vally in Citaten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-10-08

Een ode op 6 oktober...

IMGP2564

Op 6 oktober 1995 trad ik in het huwelijk met wijlen mijn echtgenoot Peter. Vorig jaar vierden we op deze datum samen met de kinderen en mijn schoonouders onze laatste huwelijksverjaardag. Andere jaren werd het een tête-à-tête, maar omdat we wisten dat het onze laatste keer was, wilden we iedereen erbij...  

Een liedje speciaal als ode voor Peter, vandaag. Deze muziek speelde bij het verlaten van de kerk na onze huwelijksmis :

11:26 Gepost door Vally in Familie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-10-08

Het rijzen van de Feniks.

feniks[1]

08:23 Gepost door Vally | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |