14-09-08

Relax...

Na een hels drukke en bijwijlen emotionele week -stress stress stress!!!- lieten we dit weekend het tempo een beetje zakken... Met de kids wat cocoonen, beetje kokkerellen, middagdutje ... Pfieuw, we waren er echt aan toe want de boog stond meer dan gespannen. Op algemeen verzoek van de kinderen gingen we vandaag bowlen in Xanadu.  Mr. T en ik voelden meer voor een wandeling in het nazomerzonnetje, maar we zijn toch maar gezwicht, onder druk van de smekende snoetjes . Ondanks onze laaggespannen verwachtingen hebben we ons erg goed geamuseerd. Pleegbroer ontpopte zich tot zijn grote vreugde tot bowlingspecialist. Plusbroer kon er ook wat van! En Mr. T en ikzelf ... wij scoorden ook verbazend goed... maar geen wonder : wegens het eerder primitief systeem werden er buizen (voor kinderen!) in de goten gelegd voor alle spelers, hihi!

Van mijn tante kreeg ik het boek "Mijn eenzaamheid bewoond", een dichtbundel waarin auteur Guido Geubbelmans zijn verdriet, pijn en eenzaamheid beschrijft na zijn echtscheiding. Ik beleefde geen echtscheiding, maar vond toch enkele treffende en herkenbare teksten in zijn werk :

Er is een tijd

dat de dagen vergaan

als het omslaan van een boek

bladen onbeschreven

met alleen wat vlekken

samengetrokken papier

nadat de tranen die erop vielen

verdrietig zijn opgedroogd

een blad

met een gedicht

dat ik alleen begrijp

een blad

met hier en daar wat woorden

die iemand tot mij zei

bladen

vol verhalen

van vreugde

verlangen en verdriet

van wat wij samen ooit genoten

een blad

met een gezicht

dat bij mij blijft

als ik het boek

reeds lang weer heb gesloten.

giedo

21:53 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-09-08

Ademruimte!!!

Een beetje ademruimte aub, dringend!!! Pfieuw, wat is deze eerste schoolweek druk! Ik weet echt niet wat eerst gedaan... Bovendien beginnen hier maandag de schilderwerken en moet ik het huis zo 'leeg' mogelijk maken. Dat wordt doorwerken tijdens het weekend!

De week begon nochtans rustig en ontspannen; maandag vonden Mr. T ik een paar vrije uurtjes voor een saunabezoekje. L'eau de Lo (mijn favoriet!) bleek gesloten, dus gingen we hierheen. Ik was er lang niet meer geweest. Er is intussen een nieuwe eigenaar en ik moet zeggen, het ziet er daar beter uit dan vroeger... (vooral de tuin is mooi, binnen is er nog wat werk aan)

Er schiet tijd te kort om een boek te lezen. Om m'n geest toch een beetje te voeden zoek ik zoals gewoonlijk eventjes soelaas in poëzie. Bij deze bleef ik vandaag stilstaan :

DROEFHEID, GA...

Droefheid, ga van mij,

dat God niet bestaat

is erg genoeg.

Maar dat ook de liefde

een waan zou zijn

is niet te dragen.

Ga, ik smeek u,

ik moet nog leven.

Wordt het liefelijk aangezicht

dat op mij wacht.

 

Gabrielle Demedts

20:47 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

29-07-08

4. (Toen voelen nog mocht.)

Zoals op de Titanic het orkest

tot het schip wegzonk bleef doorspelen,

zo weerklonk, nadat de voordeur voortijdig

achter haar werd gesloten,

haar klacht tot laat in de nacht.

 

Mijn handen, eens zo hevig,

slapen nu haveloos op elkaar

en vergaten :

Hoe zij haar de mooiste vonden

en de evenaar vlakbij leek,

hoe warm de sneeuw op het bed viel,

Cole Porter op de Radio en geen einde in zicht.

 

Toen mijn hart nog op mijn tong lag

en mijn tong nog op haar hart

en voelen nog mocht.

 

Patrick Conrad

 

13:24 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-04-08

Ik wil u smeken

Ik wil u smeken...

geduld te hebben met alles

wat onopgelost in uw hart is

en probeer van de vragen zelf te houden

net als gesloten kamers en

als boeken die geschreven zijn

in een heel vreemde taal.

Zoek nu niet naar de antwoorden,

die u niet gegeven kunnen worden

omdat u niet in staat zou zijn ze te beleven.

En het gaat erom alles te beleven.

Beleef de vragen nu.

Misschien zult u dan

langzaam,

zonder het te merken,

ooit op een dag

het antwoord zijn geworden.

 

Rainer Maria Rilke

10:53 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

31-03-08

"Aan een terras"

Zij zaten samen voor een gouden glas,
vroeg in den ochtend, aan een koel terras.

Zij dronken niet; tenzij elkanders oogen,
met blikken die — zoo bitter jong — niet logen,

en spraken niet : de taal der liefde was
hun vreemd of geen van beiden boeken las.

Zij keken mijn kant uit en zagen niet
hoe spot in mij worstelde met verdriet.

Raymond Herreman (1896-1971)

 

09:49 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-03-08

Lezen ...

De laatste dagen lees ik erg veel. Ik heb erg genoten van 'De alchemist' van Paulo Coelho, een prachtig symbolisch boek over op weg zijn naar je eigen legende, om die plek te bereiken waar ook je hart zich bevindt. Een aanrader! Van poëzie kan ik ook nog steeds erg genieten. Herman de Coninck blijft één van mijn favorieten.

Eufemisme

Het is allemaal al zo vaak gebeurd
in deze tweedehandse werkelijkheid
dat Christus vandaag de dag nog hoogstens
zou kunnen zeggen: zie ik maak alles
zo goed als nieuw.

Het is allemaal al zo vaak gebeurd,
ook dat mensen voelen, wij zijn iemand
als ze weer eens samen
zo goed als niemand zijn geweest.

Ik zou haast zeggen: dit is liefde,
maar het is te waar
om mooi te zijn. En toch,
een eufemisme behandelt ons zo zacht,

ongeveer zoals jij die al mijn gebreken
in je armen neemt en ze streelt
en ze Herman noemt.

 

Liefje,

laat mijn verdriet altijd groter wezen

dan het jouwe

zodat het er omheen kan liggen

als armen.

Wees niet droef als ik zal heengaan,

dan zal ik altijd aan je denken.

En anders ook.

 

Rêverie

Je slaapt

in de herinnering aan mijn strelen

die zo zacht is

als mijn strelen.

Je lichaam droomt je lichaam

en jij droomt dat het samen is

met mij.

En ik

droom dit alles.

Herman de Coninck

15:56 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-03-08

Als dan het koperen keteltje

Als dan het koperen keteltje vol as
van wat ik was wordt leeggeschud
over het geduldige gras,
mijn lief, sta daar niet voor schut

en veeg de rimmel van je wangen.
Denk aan de vingers die deze regels schreven
in onze tijd van verlangen
en die je streelden tijdens hun leven.

En lach om wat ik was, onder meer
het gesnurk in de bioscoop,
de onderbroek die steeds afzakte,

de debiele grap en de logge loop
naar jou keer op keer
toen ik je nu warme weelde pakte.

(uit Sonetten)

Hugo Claus 1929-2008

10:36 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-03-08

Longing

Come to me in my dreams, and then
By day I shall be well again.
For then the night will more than pay
The hopeless longing of the day.

Come, as thou cam'st a thousand times,
A messenger from radiant climes,
And smile on thy new world, and be
As kind to others as to me.

Or, as thou never cam'st in sooth,
Come now, and let me dream it truth.
And part my hair, and kiss my brow,
And say - My love! why sufferest thou?

Come to me in my dreams, and then
By day I shall be well again.
For then the night will more than pay
The hopeless longing of the day.

Matthew Arnold

10:49 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-12-07

De kern van alle dingen

De kern van alle dingen

is stil en eindeloos

alleen de dingen zingen

ons lied is kort en broos

en donker zingt mijn bloed

van heimwee zwaar doorwogen

 

Het verlies was al voor 't einde

de rouw voordat afscheid kwam

toen de onzekere verwarring

bezit van je gedachten nam

 

Ik wilde ik kon u iets geven

tot troost diep in uw leven,

maar ik heb woorden alleen,

namen en dingen geen.

Herman Gorter

12:01 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-11-07

Voor mekaar

Vroeger hield ik alleen van je ogen.

Nu ook van de kraaiepootjes ernaast.

Zoals er in een oud woord als mededogen

meer gaat dan in een nieuw. Vroeger was er alleen haast

 

om te hebben wat je had, elke keer weer.

Vroeger was er alleen maar nu. Nu is er ook toen.

Er is meer om van te houden.

Er zijn meer manieren om dat te doen.

 

Zelfs nietsdoen is daar één van.

Gewoon bij mekaar zitten met een boek.

Of niet bij mekaar, in 't café om de hoek.

 

Of mekaar een paar dagen niet zien

en mekaar missen. Maar altijd mekaar,

nu toch al bijna zeven jaar.

 

Herman De Coninck

16:22 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-10-07

Troost

Troost

Je kunt niet leven zonder troost...
Troost bestaat niet in een vloed van woorden
Troost is als een milde zalf op een diepe wond
Troost is als een onverwachte oase in een grote woestijn
die je weer doet geloven in het leven
Troost is als een zachte hand op je hoofd die je tot rust brengt
Troost is als een zacht gelaat vlakbij van iemand die je tranen begrijpt, die luistert naar je gemarteld hart
Die bij je blijft in je angsten, je vertwijfeling
en die je een paar sterren laat zien

20:19 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-10-07

fragment uit 'Liedje' van Judith Herzberg

Lieg niet tegen me over gevaar

want ik voel toch je angst

en wat ik gewaar word is waar

of ik ken je niet en dat

is nog gevaarlijker.

Lieg niet tegen me over ziekte

liever kijk ik die diepte in

dan dat ik mij verlies in één

van jouw lieve verzinsels

want daarmee verlies ik mij dieper.

Lieg niet tegen me over sterven

want zolang we er nog zijn

vind ik dat toegangsloze

niet mededelen wat je denkt

erger en zoveel doder.

09:27 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-10-07

Ik schreef je

Ik schreef je dat je geen illusies...,

ik heb het je meteen gezegd, de eerste keer,

ik had het bij me op een briefje

en ik schreef het op de rand van een krant

en op een kalender aan je muur,

en ik zei het in je oor, in de deuropening,

en op straat, aan een kade,

ik riep het naar je over het water

in het licht van een zwiepende straatlantaarn,

en jij riep terug :

-Ik ook van jou!

Toon Tellegen

15:29 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-10-07

Besef

niemand ontkomt eraan

jarenlang kunnen je dagen mild zijn

en leef je in de zachte bries

van kleine zorgen

en plotseling

stormen van pijn...

het leven is dansen

tussen licht en donker

tussen eb en vloed

daartussen ligt het besef

van het draaien der aarde

 

wie alleen maar langs kalme meren gaat

zal de vloed nooit ruiken

en het strand niet bewandelen

achter het terugwijkend getijde

 

maar zeg dat niet tegen

wie vecht in de branding

- gooi dan een lijn uit

Tini Visser

19:07 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-09-07

Woorden in den nacht

"Woorden in den nacht"

Voel je hoe ik naar je toe kom?

Je bent naakt in den nacht.

Wacht, ik doe eerst een doek om.

Nog niet, nog niet.

Liefkoos mij, zacht.

Zeg dat je mij mooi vindt

En alleen door te strelen

In 't donker, mij ziet.

Zullen wij spelen,

Dat wie 't eerst lacht,

Moet ondergaan

Wat de ander bedacht?

O, laat het doorgaan,

Totdat wij doodgaan.

Alles wat hierna komt

Is niets dan Dood, vermomd

In schijn van leven.

Neem mij weer, wacht nog even.

J.J. Slauerhoff 

 

13:41 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-09-07

Je weet weer niet wat ik bedoel

Lang geleden dat ik nog een gedicht publiceerde ... Lezen gaat me dan ook slecht af de laatste tijd. Het ontbreekt me aan concentratievermogen. Van m'n boek met liefdespoëzie kan ik echter blijven genieten ... Ik koos er ééntje uit voor vandaag : een rustige zondag, niks dat 'moest' of 'hoefde', geen afspraken, heerlijk vind ik dat ...

"Je weet weer niet wat ik bedoel"

Voor mij is de liefde een bed,

nee, je weet weer niet wat ik bedoel.

Ik bedoel op het bed staat een stoel,

op die stoel zette ik een kruk

en daarbovenop sta ik.

Dus een hachlijk evenwicht.

Maar dat is nog niet genoeg :

Ik houd met de armen gestrekt

het breekbaarste liefste omhoog

dat ik met het hoofd in de nek

van onderen met mijn oog

in evenwicht blijf kijken.

Gaat iets fout dan valt alles stuk.

Het breekt, ik breek zelf, wij breken.

Maar dit heb ik kunnen bereiken.

Ik wil en kan nooit terug.

J.B. Charles

 

 

20:19 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-07-07

Jarig

Vandaag ben ik jarig... 36 inmiddels... Ik heb tot hiertoe geen problemen met ouder worden. Het heeft zo z'n voordelen, vind ik. Je weet steeds beter wàt je wil, waar je naartoe wil, wat je prioriteiten zijn en wat tijdsverlies is... Bovendien "floreren" vrouwen naar 't schijnt op verschillende gebieden rond hun 40ste, dus wie weet moet het beste nog komen? Jammer voor de mannen, die floreren naar 't schijnt op hun 18de...  Deze "kinderspiegel" vond ik wel een leuk gedichtje voor vandaag :

Kinderspiegel

"Als ik oud word neem ik blonde krullen,
ik neem geen spataders, geen onderkin
en als ik rimpels krijg omdat ik vijftig ben,
dan neem ik vrolijke, niet van die lange om mijn mond,
alleen wat kraaiepootjes om mijn ogen.

Ik ga nooit liegen of bedriegen, waarom zou ik
en niemand gaat ooit liegen tegen mij.
Ik neem niet van die vieze vette
grijze pieken en ik ga zeker ook niet
stinken uit mijn mond.

Ik neem een hond drie poezen en een geit
die binnen mag, dat is gezellig.
De keutels kunnen mij niet schelen.
De poezen mogen in mijn bed,
de hond gaat op het kleedje.

Ik neem ook hele leuke planten met veel bloemen,
niet van die saaie sprieten en geen luis, of zoiets raars.
Ik neem een hele lieve man die tamelijk beroemd is,
de hele dag en ook de hele nacht
blijven wij alsmaar bij elkaar."

Van: Judith Herzberg
Uit: Dichterbij

09:20 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-07-07

Zee

ZEE

Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen,
niet mijn lijf en mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
ik wil luist'ren naar mijn adem,
ik wil luisteren naar mijn zucht.

Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker,
zal mijn zwijgen wel verstaan.

Toon Hermans.

08:15 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-06-07

Terug thuis!

Vandaag mocht ik P. gaan ophalen in het ziekenhuis, oef! Hij moet het nog rustigaan doen, maar dat kan thuis ook... Normaalgezien moet hij volgende vrijdag terug op controle en waarschijnlijk weten we dan ook meer ivm de bijkomende onderzoeken die men heeft gedaan.

Vanmiddag hadden we bezoek van onze vrienden S. en T. uit Kortrijk. Het was fijn om eens bij te babbelen met hen, samen wat te relaxen, koffietje drinken, ... 

Ik hoop vannacht eens goed te slapen, ik lijd aan chronisch slaaptekort en dat brengt niet altijd het beste in me naar boven ... 'k Zal beginnen met een lekker warm badje met een lekker ontspannend etherisch olie'tje erin... eens zien of dàt helpt...?

Nog een verhaaltje voor het slapengaan :  

Tederheid zal ik u noemen

Gij maakt mij wilder wilder dan gras

en bloemen, ik die al wilder dan water ben

hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen

u die ik nauwelijks ken.

Zal ik u lief en beminde noemen

in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit

nooit stond een zomer zo te bloeien

in al zijn linden in al zijn kruid.

Hoe zal ik u in mijn kamer noemen

als gij schreiend uw mond drukt aan mijn huid

als gij stamelend man wordt in al uw zoenen

tederheid zal ik u noemen.

Aleidis Dierick

20:59 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-06-07

Zwangerschap

Ik krijg vaak enthousiaste mailtjes van mensen die reageren op de tekstjes en gedichten die op m'n blog verschijnen. Velen vinden het duidelijk fijn om die mee te lezen. Vooral de vrouwen ... Onlangs herinnerde iemand mij aan een gedicht dat ik haar had bezorgd tijdens haar zwangerschap, ze draagt het nog steeds dag in dag uit met zich mee. Het gaat als volgt :

"Bloei"

Er is in mij

een teer en warm gevoel.

Het komt door jou,

mijn kindeke zo stil nog

en onzichtbaar,

dat in mij geweven wordt.

Genesteld

lig je in mijn schoot;

en in mij is een groei zo groot,

zó groot.

En ik?

Ik bloei, ik bloei,

ik sta in volle bloei!

Ik ben als een boom in de wind;

ik draag mijn kind!

Ina Sipkes De Smit

Prachtig hé! Is een vrouw ooit méér vrouw dan tijdens haar zwangerschap? Ik denk het niet... Ik snorde vandaag eens wat foto's op van m'n laatste zwangerschap, hier thuis op de gevoelige plaat gelegd. Een mooi aandenken! Op deze foto's was ik 8,5 maanden zwanger en zo'n 15kg ronder! :

Photo20_19A
Photo22_21A
Photo06_5A

Als ik nu een zwangere vrouw zie, dan zou dit m'n gevoel kunnen zijn :

Dag mooie vrouw

met bolle buik.

Ik ken je niet,

maar toch

voel ik het trappelen van ongeduld

en lief geluk

door alles heen,

ken ik het tedere gevoel

van : op jezelf,

maar niet alleen,

weet ik van het verlangen

naar wat komen gaat,

maar liever niet meteen.

Dag onbekende moeder,

bondgenote.

Ik had weer even heimwee

naar dat kleine,

maar toch grote.

Janneke De Jonge

P.S. Sorry voor de vrouwen die hier een beetje verdrietig van zijn geworden, dikke knuffel van mij!!!

12:44 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-06-07

Productieve dag

Pfff... wat een drukke -maar productieve- dag was dit! Er komt momenteel een beetje vanalles op me af, ben met allerlei dingen bezig... mijn bovenkamer draait op volle toeren!

Maar ik geniet wel van die extra adrenaline, moet ik zeggen.

Tussen alle heisa door had ik hier dan ook nog de tuinman en de electricien over de vloer. Er zijn weer wat noodzakelijke klusjes geschrapt van het "to do"-lijstje, oef!

Ik ben ook nog bij het reisbureau langsgeweest om een citytrip naar Kopenhagen te boeken, mooi vooruitzicht! Ik moet er zijn voor een eerder praktische aangelegenheid. We gaan ineens het nuttige aan het aangename koppelen en die stad eens verkennen. 't Schijnt de moeite te zijn.

Om m'n dag rustig af te sluiten blader ik graag eens in m'n boek met liefdespoëzie, ik haal er ééntje uit waar jullie mee van kunnen genieten :

"Wolfijzers en schietgeweren"

ben jij een verboden zone lief?

dan ben ik dol op verboden regionen

zolang ik jou daarin hervind!

of ben je een verboden zee?

wedden dan dat ik toch lekker

in jou kom zwemmen verbod of geen?

want al ben ik bedeesd voor drie

niet ik laat me intimideren

door prikkeldraad en borden die dreigen

met wolfijzers en schietgeweren :

voor mijn part lief is verbod synoniem

van verleiding, omheinig of geen

Gust Gils

21:09 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-06-07

Het lichaam van een vrouw

Het lichaam van een vrouw

Toen mijn moeder was gestorven,
heb ik de dekens weggeslagen
van haar bed in 't ziekenhuis en stil staan kijken in de nacht
naar dat magere oude lichaam.
Het was net een mooi dood vogeltje,
zoals ze moegestreden maar tevreden voor me lag.

Ik heb haar toegedekt
en daar nog wat gezeten.
Ik dacht: Dit is de eerste keer dat ik nadenk over jou.
Je hebt gebaard, je hebt gevoed,
je hebt gesjouwd, je hebt getroost.
Wat gebeurt er in een leven veel met het lichaam van een vrouw.

Als dat twaalf wordt of dertien
dan beginnen al de problemen,
van elke maand een week van streek en wiebelig te zijn.
En als het dan wat voller wordt
en ronder daar van boven
dan krijg je weer complexen van te groot of van te klein.

En voortaan van dat moment af
moet dat lichaam zich beschermen
tegen hebberige blikken en handtastelijkheid.
En altijd weer proberen
om het evenwicht te vinden
tussen ongewenste en gewenste intimiteit.

Dan komen mooie jaren
van zwanger en van baren.
Volle wiegen, volle dagen en veel vingers in de pap
en er is nog niets te merken
van het dagelijks harde werken,
want dat lichaam staat in bloei bij het blijde moederschap.

Maar de jaren die verstrijken
en er komt steeds meer voor kijken
om te zorgen dat het allemaal eruit blijft zien zoals toen.
Wat vaker naar de kapper
en de schoonheidsspecialiste
en de plastische chirurg kan ook nog heel wat voor je doen.

Maar de spiegelbeelden leren:
Het getij is niet te keren
dat lichaam heeft z'n werk gedaan.
Het is oud. En tot besluit
zegt de dokter: “Ach, mevrouwtje,
het is een kleine ingreep.”
En met dank voor het gebodene, mag alles er dan uit.

En elke botte macho
die dit niet kan bevatten
en het lichaam van de vrouw niet met respect verwent
die moet zich met zijn maten
in de kroeg maar gaan bezatten
daar heb ik maar een woord voor, en dat woord is:
IMPOTENT!

Paul van Vliet

Rodin.06

17:09 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-06-07

Les geven

Vandaag namen we in de opvang afscheid van onze stagiaire. Het meisje draaide gedurende 1 maand regelmatig mee in de opvang, om ervaring op te doen.  Ik vond het een fijne periode. Je ervaring kunnen doorgeven aan iemand die geïnteresseerd en leergierig is, geeft wel een fijn gevoel. Op die manier sta je er zelf ook eens bij stil dat je helemaal geen "bleu'ke" meer bent en dat je de kneepjes van het vak al goed beheerst. Als ik praat over een eventuele nieuwe job zijn er vaak mensen die me vragen of ik graag les zou geven. Dan zeg ik steeds radicaal : "nee, da's niks voor mij"! Op deze manier iets aanleren vond ik dan toch wèl fijn. Wat ik moeilijk zou vinden aan het onderwijs is het feit dat je werkt met een groep. Ik heb het niet zo begrepen op groepsactiviteiten, ook privé niet. Als ik al iets doe in groep, dan mag het zeker niet al te lang duren of ik krijg het gevoel dat ik me wil afzonderen, ook al zie ik de mensen die erbij betrokken zijn nog zo graag. Liever een uitstapje met één goeie vriendin, of een paar mensen, dan iets in "clubverband". Maar nu wijk ik af, het ging over lesgeven. Ik moet dus mijn mening herzien : lesgeven "ja", maar dan wel privé-les 

En we zijn nogal poëtisch dezer dagen, hier is er nog ééntje van Shakespeare (ah, l' amour, universeel thema nietwaar...)

Ik geef het toe, wij tweeën moeten twee zijn,
al is, ondeelbaar, onze liefde één,
daarom moet ik de smetten die mijn deel zijn,
verduren zonder hulp van jou, alleen.
Onze twee liefdes leven voor elkaar,
onze twee levens zijn, met pijn, gescheiden,
wat niet aan liefdes kracht zal afdoen, maar
ook vaak verlies aan liefdes vreugd doet lijden.
Ik kan niet openlijk met jou verkeren
opdat mijn trieste schuld jou niet belaadt,
jouw mildheid mag mij openlijk niet eren,
omdat mij wel te doen jou eer verraadt.

Doe ’t niet, zo groot moet toch mijn liefde zijn,
ik dank mijn naam aan jou, want jij bent mijn.

William Shakespeare

16:50 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-06-07

Waarom ik schrijf

Nog een hele mooie die ik net tegenkwam ...

Waarom ik schrijf

Ik schrijf omdat ik wil schrijven
dat ik gelukkig ben.

Op een dag zal het zover zijn
en zal ik schrijven-
met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden
en met rode oren en rode wangen;
ik ben gelukkig.

Als ik daarna ooit nog twijfel
en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop nabij
of zelfs reddeloos verloren,
kan ik altijd opzoeken wat ik werkelijk ben:
gelukkig.

Toon Tellegen
Uit: Gewone gedichten
Querido Amsterdam 1998

18:07 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Goede voornemens

Gisterenavond heb ik P. voor 't eerst sinds een maand gevraagd om een uurtje alleen op kleine broer te passen. Het is hem niet goed bekomen... Ten eerste was dat prutske erg hangerig, waardoor hij hem een paar keer had moeten optillen. Bovendien kreeg P. nèt op dat moment de controlearts van het departement onderwijs over de vloer (om 19u15 's avonds!) Nu, die controle is goed verlopen, hoor, daar niet van... Maar dat tillen was duidelijk geen goed idee want hij heeft het achteraf moeten bekopen en bleef dan maar de rest van de avond geveld in de zetel liggen.

Ondertussen was ik met de meisjes voor het eerst sinds een maand terug gaan joggen. Vóór P. rugproblemen kreeg, waren we net terug gestart met lopen en we waren zó goed bezig! De rest van de groep heeft die maand gewoon verder getraind, het was dus de vraag of we wel nog zouden meekunnen, maar dat ging wonderwel! We hebben er alle 3 zo'n deugd van. Voor grote zus is het sociaal netwerk dat ze daar kan onderhouden véél interessanter dan het lopen op zich. Vaak puft ze al kletsend en taterend met leeftijdsgenoten achterop. Kleine zus daarentegen, da 's een taaie! Ze loopt helemaal vooraan naast de trainer en wijkt geen milimeter van z'n zijde. Daarna ziet ze zo rood als een tomaat    Maar ik ben ècht fier op haar, dat ze het als jongste van de groep zo goed doet. Voor mezelf is een beetje sport toch ook een zegen. In feite ben ik niet supersportief en competitief al helemààl niet. Toch mis ik dat ècht, als ik niet kan gaan lopen of baantjes trekken. Je vertrekt moe, opgejaagd en komt relaxed en vooral met hernieuwde energie thuis. 

Voor de meisjes is er een redelijk spannende periode bezig : examens op de muziekacademie en grote toetsen op school. Maar ik maak me geen zorgen, meestal komen ze er zonder al te veel inspanning bijzònder goed mee weg.

Vanmiddag trokken we nog 'ns naar de bib, want ik heb goeie voornemens voor de zomer : weg met de tv en leve het boek! Ik heb meteen een trilogie meegebracht, ben dus even zoet...

Misschien nog een vleugje poëzie om af te sluiten? 

Alberto Caeiro

 

Uit de cyclus: De herder verliefd

Toen ik je nog niet had
Hield ik van de natuur zoals een kalme monnik houdt van Christus...
Nu houd ik van de natuur
Zoals een kalme monnik van de Maagd Maria houdt,
Religieus, op mijn manier, als vroeger,
Maar op andere, meer ontroerde en meer nabije wijze.
Ik zie de rivieren beter als ik met jou door de velden ga
Tot aan de oever der rivieren;
Naast jou zittend, kijkend naar de wolken,
Kijk ik beter naar de wolken...
Jij hebt de natuur mij niet ontnomen...
Jij hebt de natuur voor mij in niets veranderd...
Jij hebt de natuur heel dicht bij mij gebracht.
Omdat jij bestaat zie ik haar beter, maar als natuur dezelfde,
Omdat jij mij liefhebt, heb ik haar net zo lief, maar meer,
Omdat jij mij kiest om je te hebben en lief te hebben,
Hebben mijn ogen haar langer aanschouwd
En boven alle dingen.

Ik heb geen spijt van wie ik vroeger was
Omdat ik die nog ben.
Ik heb slechts spijt je vroeger niet te hebben liefgehad.

 

De hoeder van kudden| vert. A. Willemsen Arbeiderspers ISBN 9029536713

17:18 Gepost door Vally in Poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |